Gümüşhane ilinde arıcılığın ekonomik ve sosyal boyutları

6.437 kilometrekare alana sahip olan Gümüşhane ilinde nüfusun %50,7'si kırsal kesimde yaşamaktadır. İlde tarımsal faaliyet çoğunlukla küçük aile işletmeleri tarafından gerçekleştirilmektedir. İlin arazi yapısı, iklimi, bitki örtüsü, flora çeşitliliği ve insanların yaşam biçimleri göz önüne alındığında arıcılık, en uygun iş kollarından biri olarak öne çıkmaktadır. Gümüşhane'de arıcılıkla uğraşan yerli arıcı sayısı oldukça azdır. Yerli arıcıların sermaye birikimi yetersizdir; mevcut desteklerden gerektiği gibi yararlanmaları ise bürokratik mekanizmalar nedeniyle zorlaşmaktadır. Bu çerçevede, Gümüşhane'de arıcılıktan asıl kazancı sağlayanlar daha çok Ordu, Trabzon, Giresun ve Rize yöresinden bahar aylarında gelen gezginci arıcılardır. Dolayısıyla, ilin göç nedeniyle boşalması ve yoksulluğu gibi sorunlar karşısında, arıcılığın çözüm sağlama potansiyelinden yararlanılamamıştır. Gümüşhane'de arıcılıkla uğraşan üretici sayısı 500'ün biraz üzerindedir. Bunların 480'i ilin arıcılar birliğine kayıtlı olup 60000 civarında arı kolonisi ile ve yıllık 1360 ton kadar bal üretmektedirler. Bunların dışında arıcılık yapan üreticiler ise, daha çok aile gereksinimini karşılayacak düzeyde faaliyetlerini sürdürmektedir. Bu bağlamda arıcılık, hane halkının geçimini sağlayan diğer ekonomik faaliyetleri destekleyici bir unsur olmaktan öteye geçmemektedir