Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yazarlar
Yayınlar
- Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2026Küçükler kategorisindeki yüzücülerde farklı ısınma protokollerinin 50 metre serbest yüzme performansına akut etkisi
Büşra Zorlu
Bu araştırmanın amacı, küçükler kategorisindeki lisanslı yüzücülerde farklı ısınma protokollerinin 50 metre serbest stil yüzme performansı üzerindeki akut etkilerini incelemektir. Araştırmaya 2012–2014 doğumlu, düzenli olarak yüzme antrenmanlarına katılan ve en az 5 yıllık yüzme deneyimine sahip toplam 26 yüzücü (12 kız, 14 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Çalışma randomize crossover deneysel desen kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar plasebo, dinamik ısınma, yüzme temelli ısınma ve kombine ısınma olmak üzere dört farklı deneysel koşulun tamamına katılmıştır. Her protokol sonrasında 2 dakikalık pasif dinlenme uygulanmış ve ardından sporcular maksimum hızda 50 metre serbest yüzme performansı sergilemiştir. Araştırmada yüzme süresi, kulaç sayısı ve kalp atım hızı değişkenleri değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde Tekrarlı Ölçümlü Varyans Analizi (Repeated Measures ANOVA) ve Bonferroni post-hoc testleri kullanılmıştır. Bulgular, farklı ısınma protokollerinin 50 metre yüzme performansı üzerinde anlamlı etkiler oluşturduğunu göstermiştir. Özellikle kombine ısınma protokolü sonrasında elde edilen yüzme derecelerinin diğer protokollere kıyasla daha iyi olduğu belirlenmiştir. Ayrıca kombine ısınma uygulamasının kalp atım hızını anlamlı düzeyde artırdığı saptanmıştır. Kulaç sayısı bakımından da protokoller arasında anlamlı farklılıklar bulunmuş ve en yüksek değerler kombine ısınma sonrasında elde edilmiştir. Buna karşın plasebo, dinamik ve yüzme temelli ısınma protokolleri arasında performans açısından anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Sonuç olarak, kara ve su temelli uygulamaların birlikte kullanıldığı kombine ısınma protokolünün küçükler kategorisindeki yüzücülerde sprint performansını geliştirmede daha etkili bir yöntem olduğu söylenebilir. Elde edilen bulguların, yarışma öncesi hazırlık süreçlerinin planlanmasında antrenörler ve spor bilimciler için önemli bilgiler sağlayacağı düşünülmektedir.
- MakaleAçık Erişim2025Scopus SJRQ2Concurrent Validity of the Optojump Infrared Photocell System in Lower Limb Peak Power Assessment: Comparative Analysis with the Wingate Anaerobic Test and Sprint Performance
Khemiri, Aymen; Negra, Yassine; Ceylan, Halil İbrahim; Hajri, Manel; Njah, Abdelmonom; Hachana, Younes; Yıldız, Mevlüt; Bayrakdaroğlu, Serdar; Muntean, Raul Ioan; Attia, Ahmed
Aim: This study analyzed the concurrent validity of the Optojump infrared photocell system for estimating lower limb peak power by comparing it with the 15 s Wingate anaerobic test (WAnT) and examining relationships with sprint performance indicators. Methods: Twelve physically active university students (ten males, two females; age: 23.39 ± 1.47 years; body mass: 73.08 ± 9.19 kg; height: 173.67 ± 6.97 cm; BMI: 24.17 ± 1.48 kg·m−2) completed a cross-sectional validation protocol. Participants performed WAnT on a calibrated Monark ergometer (7.5% body weight for males, 5.5% for females), 30 s continuous jump tests using the Optojump system (Microgate, Italy), and 30 m sprint assessments with 10 m and 20 m split times. Peak power was expressed in absolute (W), relative (W·kg−1), and allometric (W·kg−0.67) terms. Results: Thirty-second continuous jump testing produced systematically higher peak power values across all metrics (p < 0.001). Mean differences indicated large effect sizes: relative power (Cohen’s d = 0.99; 18.263 ± 4.243 vs. 10.99 ± 1.58 W·kg−1), absolute power (d = 0.86; 1381.71 ± 393.44 vs. 807.28 ± 175.45 W), and allometric power (d = 0.79). Strong correlations emerged between protocols, with absolute power showing the strongest association (r = 0.842, p < 0.001). Linear regression analysis revealed that 30 s continuous jump-derived measurements explained 71% of the variance in Wingate outcomes (R2 = 0.710, p < 0.001). Sprint performance showed equivalent predictive capacity for both tests (Wingate: R2 = 0.66; 30 s continuous jump: R2 = 0.67). Conclusions: The Optojump infrared photocell system provides a valid and practical alternative to laboratory-based ergometry for assessing lower limb anaerobic power. While it systematically overestimates absolute values compared with the Wingate anaerobic test, its strong concurrent validity (r > 0.80), large effect sizes, and equivalent predictive ability for sprint performance (R2 = 0.66–0.71) confirm its reliability as a field-based assessment tool. These findings underscore the importance of sport-specific, weight-bearing assessment technologies in modern sports biomechanics, providing coaches, practitioners, and clinicians with a feasible method for monitoring performance, talent identification, and training optimization. The results further suggest that Optojump-based protocols can bridge the gap between laboratory precision and ecological validity, supporting both athletic performance enhancement and injury prevention strategies.
AtıfScopus3WoS2OpenAlex2
İncele
