Hafif düzeyde zihinsel engelli bireylere uygulanan 8 haftalık postür egzersizlerinin statik ve dinamik denge üzerindeki etkileri

Bu çalışma, hafif düzeyde zihinsel engelli bireylerde 8 haftalık postür egzersizlerinin statik ve dinamik denge üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma, Gümüşhane Özel Eğitim Meslek Okulu'ndan 16 öğrenci (8 çalışma, 8 kontrol grubu) ile yürütülmüştür. Çalışma grubuna, Amerikan Ortopedi Cerrahları Akademisi'nin omurga kondisyon programına dayalı egzersizler uygulanırken, kontrol grubuna herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Statik denge ölçümleri Desmotec E. Board ile, dinamik denge ölçümleri ise Togu denge tahtası ile değerlendirilmiştir. Sonuçlar, postür egzersizlerinin dinamik dengeyi anlamlı derecede iyileştirdiğini (p=0.001), ancak statik denge parametrelerinden yalnızca statik dengesizlikte sınırda anlamlı bir azalma sağladığını göstermiştir (p=0.051). Ortalama güç (p=0.599) ve maksimum güç (p=0.958) gibi diğer parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir. Korelasyon analizleri, dinamik denge ile statik dengesizlik arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki olduğunu (ρ=0.532), ayrıca vücut kitle indeksinin (VKİ) artışının denge performansını olumsuz etkilediğini ortaya koymuştur. Çalışma grubunda, egzersizlerin denge ve güç parametreleri arasındaki senkronizasyonu artırdığı belirlenmiştir. Bu bulgular, postür egzersizlerinin özellikle dinamik dengeyi geliştirmede etkili olduğunu, ancak statik denge ve kuvvet parametrelerinde sınırlı etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Çalışma, zihinsel engelli bireylerde denge eğitiminin yaşam kalitesini artırabileceğini desteklemekle birlikte, daha geniş örneklemlerle ve uzun vadeli çalışmalara ihtiyaç olduğunu vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Postür egzersizleri, statik denge, dinamik denge, zihinsel engelli bireyler, denge eğitimi.

This study was conducted to examine the effects of 8-week posture exercises on static and dynamic balance in individuals with mild intellectual disabilities. The research was carried out with 16 students (8 in the intervention group, 8 in the control group) from Gümüşhane Special Education Vocational School. While the intervention group performed exercises based on the American Academy of Orthopaedic Surgeons' spine conditioning program, no intervention was applied to the control group. Static balance measurements were assessed using the Desmotec E. Board, and dynamic balance measurements were evaluated with the Togu balance board. The results showed that posture exercises significantly improved dynamic balance (p=0.001), but only a borderline significant reduction was observed in mean instability among static balance parameters (p=0.051). Other parameters, such as mean power (p=0.599) and maximum power (p=0.958), did not show statistically significant changes. Correlation analyses revealed a moderate positive relationship between dynamic balance and mean instability (ρ=0.532), as well as a negative impact of increased body mass index (BMI) on balance performance. In the intervention group, it was found that the exercises improved synchronization between balance and strength parameters. These findings indicate that posture exercises are particularly effective in enhancing dynamic balance but have limited effects on static balance and strength parameters. The study supports that balance training can improve the quality of life in individuals with intellectual disabilities while emphasizing the need for larger sample sizes and long-term studies. Keywords: Posture exercises, static balance, dynamic balance, individuals with intellectual disabilities, balance training.