Örgütsel güven algısının örgütsel sessizlik üzerine etkisi: Üniversite çalışanları üzerine bir araştırma

Bu araştırma, üniversite çalışanlarının örgütsel güven algılarının örgütsel sessizlik düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektedir. Araştırmanın temel amacı, çalışanların örgütlerine duyduğu güvenin, düşüncelerini ifade etme eğilimlerini nasıl şekillendirdiğini ortaya koymaktır. Çalışmada nicel araştırma yöntemi kullanılmış, veriler anket yoluyla toplanmış ve analizler korelasyon ile regresyon teknikleriyle gerçekleştirilmiştir. Bulgular, örgütsel güven ile örgütsel sessizlik arasında negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Bu durum, güven düzeyinin arttığı örgütlerde çalışanların sessizlik eğilimlerinin azaldığını, buna karşın güven eksikliğinde sessizliğin arttığını ortaya koymaktadır. Regresyon analizi sonucunda, örgütsel güvenin örgütsel sessizliği anlamlı düzeyde yordadığı ve sessizlik davranışlarının yaklaşık %10'unu açıkladığı belirlenmiştir. Bununla birlikte, cinsiyet, medeni durum, pozisyon, kıdem gibi demografik değişkenlerin örgütsel güven düzeyi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Bu bulgular, örgütsel güvenin bireysel demografik özelliklerden ziyade örgüt kültürü ve yönetim anlayışıyla şekillendiğini göstermektedir. Sonuç olarak, örgütsel güvenin yüksek olduğu ortamlarda açık iletişim, katılım ve ifade özgürlüğü teşvik edilmekte; bu da örgütsel sessizlik davranışlarının önlenmesine katkı sağlamaktadır.

This study investigates the effect of university employees' perceptions of organizational trust on their levels of organizational silence. The primary objective is to examine how the level of trust employees feel toward their organization influences their willingness to express opinions and concerns. The research is based on a quantitative methodology, using a survey to collect data, which were then analyzed through correlation and regression techniques. The findings indicate a significant and negative relationship between organizational trust and organizational silence. As organizational trust increases, the tendency to remain silent decreases; conversely, low levels of trust correlate with a rise in silence behaviors. Regression analysis revealed that organizational trust significantly predicts organizational silence, accounting for approximately 10% of its variance. Additionally, demographic variables such as gender, marital status, position, and seniority were found to have no statistically significant effect on organizational trust levels. These results suggest that organizational trust is shaped more by institutional culture and managerial practices than by individual characteristics. In conclusion, organizations that foster a high-trust environment encourage open communication, participation, and freedom of expression, thereby reducing the prevalence of organizational silence.