Kulüp sporcularının inovasyonel çalışma eğilimleri ve örgütsel körlük düzeyleri: Sporcuların bakış açısı

Araştırmanın amacı sporcuların bakış açısından spor kulüplerinin inovasyona yönelik eğilimleri ve örgütsel körlük düzeylerini incelemesidir. Çalışmada katılımcılara Kanario (2017) tarafından geliştirilen Demir, Sertbaş ve Sivrikaya (2020) Türkçe'ye uyarlanan "Sporda İnovasyon Ölçeği" ve Aytemiz Seymen vd. (2016) tarafından geliştirilen "İşletme Körlük Ölçeği" uygulanmıştır. Çalışma Gümüşhane ilinde bulunan futbol, hentbol, voleybol ve halk oyunları sporcularının katılımıyla gerçekleşmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak nicel araştırma yöntemlerinden olan anket yöntemi kullanılmıştır. Verilerin analizi için IBM SPSS 2021.0 programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sporcuların demografik özelliklerine ilişkin bulgular için frekans ve yüzde; sürekli değişkenlerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro-Wilks testi ile, ikiden fazla katagorik değişkenlerde Kruskal Wallis non-parametrik varyans analizine başvurulmuştur. İkili karşılaştırmalarda Bonferroni düzeltmesi yapılmıştır. İki gruplu değişkenlerde Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Ölçek puanlarının kendi aralarında yapılan korelasyon analizinde spearman non-parametrik korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre kulüplerde spor inovasyonu puanı ile örgütsel körlük ölçeği toplam puanı arasında yüksek düzeyde, ters yönlü ilişki tespit edilmiştir (r=-0.610; p<0.001). Kulüplerde sporda inovasyon arttıkça, örgütsel körlük düzeyi azalmaktadır (r=-0.621; p<0.001). Genel olarak araştırma sonuçları değerlendirildiğinde kulüplerde spor inovasyonu puanı ile örgütsel körlük ölçeği toplam puanı arasında yüksek düzeyde, negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Araştırma verileri yenilikçi çalışmaların örgütsel körlük üzerinde doğrudan etkili olduğunu ve inovasyon seviyesinin yükselmesiyle birlikte körleşme düzeyinin belirgin şekilde azaldığını ortaya koymaktadır.

The aim of the study is to examine the tendencies of sports clubs towards innovation and organisational blindness levels from the perspective of athletes. In the study, 'Innovation in Sport Scale' developed by Kanario (2017) and adapted into Turkish by Demir, Sertbaş and Sivrikaya (2020) and 'Organisational Blindness Scale' developed by Aytemiz Seymen et al. (2016) were applied to the participants. The study was conducted with the participation of football, handball, volleyball and folk dances athletes in Gümüşhane province. The survey method, which is one of the quantitative research methods, was used as a data collection tool in the study. IBM SPSS 2021.0 programme was used for data analysis. As a result of the research, frequency and percentage were used for the findings related to the demographic characteristics of the athletes; the conformity of continuous variables to normal distribution was determined by Shapiro-Wilks test, and Kruskal Wallis non-parametric variance analysis was used in more than two categorical variables. Bonferroni correction was made for pairwise comparisons. Mann-Whitney U test was used in two-group variables. Spearman non parametric correlation coefficient was used in the correlation analysis between the scale scores. According to the results of the study, a high level, inverse relationship was found between the score of sports innovation in clubs and the total score of the organisational blindness scale (r=-0.610; p<0.001). As innovation in sport increases in clubs, the level of organisational blindness decreases (r=-0,621; p<0,001). In general, the results of the research are evaluated.