Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Yazarlar
Yayınlar
- MakaleAçık Erişim2027Scopus SJRQ1Authorisation of notary publics on real property transactions in relation to the Turkish land registry system based on Cadastre 2014 vision
Çoruhlu, Yakup Emre; Inan, Halil Ibrahim; Çelik, Mehmet Ozgur; Alemdar, Alkan; Yildiz, Okan; Azadi, Hossein
The International Federation of Surveyors (FIG) has globally influenced land administration through its Cadastre 2014 vision and subsequent LADM standards. T & uuml;rkiye has been modernizing its land registry and cadastre system accordingly. The General Directorate of Land Registry and Cadastre (GDLRC) manages approximately 17 million annual transactions, including about 3.4 million conveyancing (long-term averages). To reduce congestion in Land Registry Offices (LROs), notaries were authorized to issue sales contracts in June 2022. This study investigates the effects of this change within the Cadastre 2014/2034 framework in terms of the maturity of the Turkish Land Administration System (LAS) and also by linking the issue to broader debates within land management and governance. A survey of 140 GDLRC experts revealed that notary involvement currently offers limited time and financial benefits to citizens and does not significantly reduce LRO workload. The central factor for this limitation is evaluated to be the maturity of Turkish LAS. On the other hand, the initiative aligns with Cadastre 2014's fifth statement, which advocates public-private collaboration, and therefore it should be further evolved. Within this evolution, administrative/managerial fixes and training programmes for notaries in the short term, management of all internal and external RRRs via LAS as a spatial data infrastructure service in line with LADM standards in the medium term, and betterment of institutional coordination, public responsibility development and capacity building in the long term are proposed for a better eventual land administration and management towards local and national good land governance.
- Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2019Osmanlı'dan Cumhuriyet'e sanayileşme sürecinde özel sektörün durumu (1880-1939)
Ahmet Fırat
15. yüzyılın ortalarından 17. yüzyılın sonlarına kadar Osmanlı Devleti, Lehistan Krallığı ile birlikte Baltık Denizi'ne kadar uzanarak Dünya genelinde hâkimiyet kurmuştur. 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nı sona erdiren Küçük Kaynarca Antlaşması ile birlikte Osmanlı Devleti'nde önemli toprak kayıpları meydana gelerek 18. yüzyıldan itibaren İmparatorluk Avrupa ülkelerine nisbeten gerileme sürecine girmiştir. Bu gelişmeler büyük ölçüde Sanayi Devrimi'ne bağlıdır ve Osmanlı Devleti Avrupa ile rekabet edebilecek bir sanayileşme gerçekleştirememiştir. Ancak, Osmanlı Devleti sanayi toplumu haline gelmemiş olsa dahi, devletin klasik çağlarından beri, geleneksel teknolojilerle özellikle silah, askeri gereç ve giyim eşyaları üretilen tesisleri vardır. Devlet tarafından özel teşebbüs, imtiyazlar aracılığı ile yatırımlara yönlendirilmiştir. Kurulan sanayi teşebbüslerinin birçoğu Cumhuriyet Dönemi'ne devredilerek devlet öncülüğünde yatırımlara girişilmiştir. Sermaye birikimi, kalifiye eleman ve hammaddenin yetersizliği, devlet ve özel girişim fabrikalarının başarı düzeyini düşürmüş olsa da, önemli sanayi kuruluşları ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada Osmanlı'dan Cumhuriyet'e sanayileşmenin, özel girişimciliğin ve yabancı sermayenin durumu ile imtiyaz sisteminin işleyişi Osmanlı arşiv belgelerindeki örnekleriyle birlikte anlatılmıştır. Bu kapsamda neler yapıldığı, dönemler halinde özel teşebbüsün ne durumda olduğu, nasıl bir gelişme gösterdiği ve hangi aşamalardan geçtiği incelenmiştir. II. Abdülhamid-II. Dünya Savaşı (1876-1939) arası dönemde verilen imtiyazlar, sağlanan teşvikler ve uygulamaya konulan sanayi planlarına rağmen sanayileşme ve kalkınma hamleleri yoluyla arzu edilen milli bir burjuvazinin oluşturulamadığı sonucuna ulaşılmıştır.
