Sağlık çalışanlarında psikolojik sağlamlığın kriz yönetimine etkisi

Bu çalışmanın amacı sağlık çalışanlarının psikolojik sağlamlık düzeylerinin kriz yönetimi becerileri üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan çalışmanın evrenini Ocak-Mart 2025 tarihlerinde Bayburt Devlet Hastanesi'nde görev yapan sağlık çalışanları (n=550 kişi) oluşturmuştur. Herhangi bir örneklem yöntemi seçilmeden evrenin tamamına ulaşılması hedeflenmiş ancak görevlendirme, izin, rapor gibi sebeplerden dolayı 414 sağlık çalışanı ile araştırma tamamlanmıştır. Araştırmanın verileri; araştırmacılar tarafından oluşturulan bilgilendirilmiş onam formu, sosyodemografik özellikler, kurumsal, mesleki ve sosyal özellikler, sağlık düzeyini içeren sorular ile "Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği" ve "Kriz Yönetimi Ölçeği" sorularından oluşan anketin bireylerin dinlenme saatlerinde yaklaşık 20 dakika süre içinde direkt gözlem altında uygulanmıştır. Verilerin analizinde frekans, ortalama, standart sapma, frekans, bağımsız gruplar t testi, One way ANOVA, pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Tüm testlerde istatistiksel önem düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırma kapsamına alınan sağlık çalışanlarının psikolojik sağlamlık düzeyleri orta seviyede, kriz yönetimi becerileri ise yüksek düzeyde bulunmuştur. Düzenli beslenme, dinlenme, sosyal yaşam ve yeterli uykunun psikolojik sağlamlık ve kriz yönetimini olumlu, uzun çalışma süresi, vardiya, stres ve iş yükünün ise olumsuz etkilediği belirlenmiştir. Sonuç olarak, kriz yönetiminde başarı hem örgütsel kaynaklara hem de bireysel psikolojik sağlamlığa bağlıdır. Sağlık kurumlarında kriz yönetimi eğitimi bütüncül planlanmalı, çalışan desteği güçlendirilmeli ve psikolojik sağlamlığı artıran programlar yaygınlaştırılmalıdır.

The aim of this study is to evaluate the impact of healthcare workers' psychological resilience levels on crisis management skills. This descriptive, cross-sectional study's population consisted of healthcare workers (n=550) working at Bayburt State Hospital between January and March 2025. The aim was to reach the entire population without selecting any sampling method, but due to reasons such as assignments, leave, and medical reports, the study was completed with 414 healthcare workers. The data of the study were obtained from the questionnaire, which consisted of the informed consent form developed by the researchers, sociodemographic characteristics, institutional, professional and social characteristics, health level questions, and the "Short Psychological Resilience Scale" and "Crisis Management Scale" questions, applied to the individuals under direct observation for approximately 20 minutes during their rest hours. Data were analyzed using frequency, mean, standard deviation, frequency, independent samples t-test, One-way ANOVA, and Pearson correlation analysis. The statistical significance level for all tests was set at 0.05. The healthcare workers included in the study were found to have moderate levels of psychological resilience and high levels of crisis management skills. Regular nutrition, rest, social life, and adequate sleep positively affected psychological resilience and crisis management, while long working hours, shift work, stress, and heavy workload had negative effects. In conclusion, success in crisis management depends on both organizational resources and individual psychological resilience. Crisis management training in healthcare institutions should be planned holistically, employee support strengthened, and programs enhancing psychological resilience expanded. Keywords: Healthcare workers, Psychological resilience, Crisis management doldurulacaktır