Toplumsal bağlar, toplumsal kaynaklar, dönüşüm potansiyeli ve afet yönetimi arasındaki ilişkide bilgi ve iletişimin aracılık etkisi

Toplumu yakından tanıyan insanların toplum hakkındaki tecrübeleri sürdürülebilir toplum oluşturmada karar alıcılara ve yöneticilere destek olabilir. Özellikle, afet ve acil durumlarda görevli toplumun kaynaklarını, sosyal bağlarını ve yeteneklerini fark eden insanların tecrübeleri daha güçlü afet yönetimi politikaları oluşturulmasına katkı sağlayabilir. Bu çalışmanın amacı, Erzurum'da Acil Sağlık Hizmetleri personelinin düşüncelerine göre Erzurum halkının toplum dirençliliğini araştırmaktır. Öncelikle, toplumsal bağlar, toplumsal kaynaklar, dönüşüm potansiyeli, afet yönetimi ve bilgi ve iletişim faktörlerinden oluşan Kolektif Dayanıklılık Ölçeği ile 301 personelden anket yöntemi ile veri toplanmıştır. Toplumsal bağlar, toplumsal kaynaklar, dönüşüm potansiyeli ve afet yönetimi arasındaki ilişkide bilgi ve iletişimin aracılık rolü incelenmiştir. Sonuç olarak, toplumun dirençliliği orta düzeydedir ve ortalaması en yüksek faktör afet yönetimi ve ortalaması en düşük faktör dönüşüm potansiyelidir. Toplumsal bağlar afet yönetimini negatif etkilerken, toplumsal kaynaklar ve bilgi ve iletişim pozitif etkilemiştir. Bilgi ve iletişimin afet yönetimi üzerinde hiçbir aracılık etkisi yoktur. Bu çalışmanın sonuçları acil durum ve afetlerle mücadelede toplumsal kapasiteyi geliştirme konusunda yerel yöneticilere, afet yöneticilerine ve sivil toplum kuruluşlarına rehberlik edebilir.

The experiences of people who know the people closely about the community can support decision makers and managers in creating a sustainable community. In particular, the experiences of people who realize the resources, social ties and capabilities of the community in disaster and emergency situations can contribute to the creation of stronger disaster management policies. The aim of this study was to investigate the community resilience of the people of Erzurum according to the opinions of Emergency Health Services personnel in Erzurum. First of all, data was collected from 301 personnel using the Collective Resilience Scale consisting of connection and caring, resources, transformative potential, disaster management, and information and communication factors. The mediating role of information and communication in the relationship between connection and caring, resources, transformative potential and disaster management was examined. As a result, the resilience of the community was at a medium level and the factor with the highest mean was disaster management and the factor with the lowest mean was transformative potential. While connection and caring negatively predicted disaster management, resources and information and communication positively predicted it. Information and communication had no mediating effect on disaster management. The results of this study can guide local administrators, disaster managers and non-governmental organizations in developing social capacity in combating emergencies and disasters.