Çelik, Necati; Ali, Ahmed H.; Apaydin, Gokhan; Çevik, Ugur; Açikel, Selami

The radionuclide 152Eu presents a significant challenge in gamma-ray spectrometry due to its complex decay scheme and significant true coincidence summing (TCS) effects, especially in close-measurement geometries. This study presents a comprehensive investigation into TCS correction factors for the principal gamma-ray lines of 152Eu using tripartite methodology: a custom Monte Carlo (MC) simulation based on the EGS4 system, an established analytical method, and direct experimental measurements. The MC simulation explicitly models the complete decay process, including branching ratios, gamma emissions, internal conversion, and subsequent X-ray emissions for both decay branches (beta-minus to 152Gd and EC to 152Sm). Experimentally, correction factors were derived using a well-characterized point source measured at multiple distances with a coaxial HPGe detector. The analytical, method based on probabilistic analysis of the decay scheme, served as an examination. Results demonstrate that the analytical method underestimated the TCS correction factors, particularly for low-energy lines such as 121.78 keV, where it predicted a mere 0.78 % correction compared to 25.5 and 23.5 % from MC and experiment, respectively. This discrepancy is attributed to the analytical method's neglect of gamma-X ray coincidences and the internal conversion effects. In contrast, the MC simulation showed remarkable agreement with experimental results across all energies, validating its capability to accurately model the full complexity of TCS effects. The study concludes that while analytical methods offer rapid estimates, MC simulations, especially when experimentally validated, are essential for achieving metrological accuracy in the gamma-ray spectrometric analysis of complex radionuclides like 152Eu.

Selami Açıkel

Bu tez çalışmasında, BSCCO süperiletken sisteminde Kalsiyum (Ca) alkali metalinin yerine belirli stokiyometrik oranlarda Erbiyum (Er) nadir toprak elementi katkılaması yapılarak kritik akım yoğunluğu üzerindeki değişimi incelendi. Burada vurgulamak gerekirse, Er katkısı BSCCO yüksek sıcaklık süperiletken sistem için, Er ve Ca atomlarının efektif iyonik yarıçap değerlerinin birbirine çok yakın olması, stokiyometrik açıdan bu çalışmayı mümkün kıldığı söylenebilir. Ancak yapısal olarak Er elementinin iyi bir seçim olmadığı ve katkı oranı arttıkça süperiletken fazdan yarıiletken faza kaydığı görüldü. Saf BSCCO sisteminin aynı sıcaklık değerinde katkılı süperiletken numuneden %14 daha iyi kritik akım yoğunluğu değerine sahip olduğu hesaplandı.