Hüseyin Avni Yaşar

Bu çalışmanın amacı farklı branşlardaki sporcuların kendi kendine konuşma ve spor motivasyon düzeylerini belirlemek, aralarındaki ilişkiyi ortaya koymak ve belirlenen bazı değişkenler açısından anlamlı farklılık olup olmadığını ortaya koymaktır. Nicel yaklaşım perspektifinde, ilişkisel tarama modeli ve anket tekniği kullanılarak araştırma yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini Gümüşhane ilindeki farklı branşlarda spor yapan katılımcılar oluşturmakatadır. Araştırma gurubu kolayda örnekleme yöntemi ile belirlenmiş % 36.8'i kadın (155), %63.2'si erkek (266) olmak üzere toplam 421 sporcu araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından oluşturulan "Kişisel Bilgi Formu", " Kendi Kendine Konuşma Ölçeği" ve "Sporda Motivasyon Ölçeği Kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise tanımlayıcı ve betimleyici istatistik, bağımsız guruplar için T-testi, tek yönlü varyans analizi, pearson korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Verilirin normal dağılım göstergisi olarak basıklık ve çarpıklık değerleri, anlamlılık düzeyi olarak ise p=0,05 alınmıştır. Araştırma sonuçları incelendiğinde, katılımcıların kendinle konuşma ve spor motivasyonları ortalamanın üzerinde puan sergilemiştir. Spor motivasyon ölçeği puanları bağımsız değişkenler açısından incelendiğinde, yaş, haftalık antrenman günü, günlük antrenman saati, millik durumu, eğitim durumu, spor yapma yılı ve totem inancı değişkenleri açısından anlamlı farklılık tespit edilirken; kendi kendine konuşma ölçeği puanlarında ise cinsiyet, yaş, haftalık antrenman günü, spor branşı ve spor yapma yılı değişkenleri açısından anlamlı farklılık tespit edilmştir. Diğer önemli bir sonuç ise, katılımcıların kendinle konuşma ve spor motivasyonu arasında pozitif yönlü orta düzeyde anlamlı ilişki görülmüş olup, kendinle konuşmanın spor motivasyonaları üzerinde %16,8 etkili olduğudur.

RDL DOI10.71008/gumushane.thesis.2025.196indekslendi