Abakar Ali Issakha

Bu çalışmada Mahmûd Sâmî el-Bârûdî'nin şiirlerinde Hz. Peygambere yönelik yapılan övgüleri ele aldım. Onun şiirlerinde peygamber efendimizin yaratılıştan gelen fiziksel ve ahlâkî özelliklerinin, edebiyat türlerinden olan şiir türündeki sanatsal anlatımıyla inceleyerek değerlendirmeye çalıştım. Çalışmayı üç bölüme ayırdım. Birinci bölümde 'Na't' olarak adlandırdığımız Peygambere medhiye (övgü) türü edebî eserleri, sözlük ve terim olarak tanımlayarak Arap şiirinde önemli bir yere sâhip olan Na't'ın ortaya çıkışı ve gelişimini açıklamaya çalıştım. İkinci bölümde büyük şâir Bârûdî'nin hayatını ele aldım ve O'nu diğer şâirlerden ayıran en önemli niteliklerine ve şiirinin en belirgin özelliklerine değindim. İkinci bölümde şâir Bârûdî'nin Resûlullah (s.a.v.)'ı övdüğü iki şiirinin giriş bölümlerini sundum. Bu şiirler: 'Keşfü'l-ğummeti fî medhi seyyidi'l-ümmeti' ve 'Yâ sârime'l-lahzı men eğraka bi'l-müheci' adlı her iki kasîdesi de Hz. Muhammed (s.a.v.)'e medhiyeler (na't) yazmış olduğu şiirlerdir. Üçüncü bölümde ise Bârûdî'nin şiirinde peygamber için yaptığı övgünün sanatsal yapısını inceledim. Şiirin dış yapısını; şiirin başlığı, uzunluğu, girişi ve sonuç kısmını inceledim. Sonra da şiirin iç yapısını yani, ölçü, vezin, kâfiyesi ve şiirin ritmik ahengini ele aldım. Sonuç kısmını bu çalışmada ulaştığım iki önemli bulguyla bitirdim. Bunlar: Şâir her iki şiirinde de klasik Arap şâirlerin yöntemini kullanmıştır. Her iki şiirde de şâir güçlü ağır dili ile öne çıkmıştır.