Kulakaç, Nurşen; Aydin, Aykut; Sayilan, Samet

Amaç: Bu çalışma, sağlık çalışanlarının örgütsel güven düzeyleri ve ilişkili faktörleri belirlemek amacıyla tasarlandı. Yöntem: Kesitsel tipteki araştırmanın örneklemini Mayıs-Temmuz 2021 tarihlerinde Türkiye’nin batısında bulunan bir eğitim ve araştırma hastanesinde görev yapan sağlık çalışanları oluşturdu. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu ve Örgütsel Güven Ölçeği kullanıldı. Verilerin analizinde, sayı ve yüzdelik hesapları, aritmetik ortalama, Mann Whitney-U testi, Kruskal Wallis ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Sağlık çalışanlarının Örgütsel Güven Ölçeği puan ortalamasının 3.19±0.70 olduğu ve en fazla yöneticilerine güvendikleri görüldü. Yaş ve çalışma yılı arttıkça, kuruma duyulan güvenin ve çalışma yılı arttıkça, çalışma arkadaşlarına duyulan güvenin arttığı görüldü. Cerrahi birimde çalışan, evli olan, haftada 45 saatten az görev yapan sağlık çalışanlarının ve hekimlerin Örgütsel Güven Ölçeği puan ortalamasının anlamlı olarak yüksek olduğu bulundu. Sonuç: Araştırma sonucunda sağlık çalışanlarının örgütsel güven düzeyinin orta seviyede olduğu ve bazı sosyodemografik özelliklerden etkilendiği belirlendi. Örgütsel güveni oluşturmak ve arttırmak adına girişimlerde bulunulması ve kurum kültürüne dönüşecek bir örgütsel güven ortamının oluşturulması hedeflenmelidir.

Erkuran, Hatun

Yaşlanma zamanla ortaya çıkan, geri dönüşü mümkün olmayan, or-ganizmadaki fiziksel, yapısal ve fonksiyonel değişikliklerin tümünü kapsayan bir süreçtir. Türkiye İstatistik Kurumu 2016 yılı verilerine göre yaşlı nüfusun toplam nüfus içindeki oranı %8,3 iken 2023 yı-lında Türkiye’nin yaşlı nüfus oranının %10,2’ye yükseleceği tahmin edilmektedir. Yaşlı nüfus sayısındaki bu artış beraberinde pek çok sorunu da getirecek ve bu konuda önlem alınmasını gerektirecektir. Yaşam süresinin uzaması ile birlikte yaşlılıkta görülen fiziksel güç-süzlük, işitme ve görme problemleri, algıda azalma, hafızada azal-ma, kronik hastalıklar artmakta, kişiler yaşlılık problemleri ile karşı karşıya kalmaktadır. Tüm bu olumsuzluklar düşünüldüğünde kişiler yaşlanmaktan korkmakta ve yaşlanmanın getirdiği-getireceği fizik-sel, sosyal ve emosyonel durumlara karşı kaygı yaşamaktadır. Bu çalışmanın amacı yaşlılık, korku kavramı ve kuramsal yaklaşım-lar ile yaşlanma korkusu olgusunu literatür ışığında özetlemektir.

Karadeniz, Havva; Erkuran, Hatun

Obezite, vücutta depolanan yağ miktarının fazla olması ile ortayaçıkan, fiziksel ve ruhsal sorunlara neden olabilen bir enerji metabolizması bozukluğudur. Son 20 yılda tüm dünyada obezite sıklığındaartış gözlenmektedir. Türkiye’de yakın zamana kadar çocuklardakişişmanlık üzerinde pek durulmamış ve “şişman çocuk sağlıklı çocuk” anlayışı aileler tarafından yaygın bir biçimde kabul görmüştür.Ancak son yıllarda Dünya ile birlikte Türkiye’de de artan obeziteprevalansı ve çocukluk çağı obezitesi ile hipertansiyon, diyabet, kardiyovasküler hastalıklar gibi birçok hastalık arasında yakın ilişki olduğunun anlaşılması tüm Dünya’da olduğu gibi Türkiye’de de hemsağlık profesyonellerinin hem de toplumun çocukluk çağı obezitesinebakışını değiştirmiştir. Çocukluk ve adölesan döneminde başlayanobezitenin ileri yaşlarda da devam ettiği bilinmektedir. Bu nedenleerken dönemde bu olguların saptanması ve gerekli tedavi yaklaşımlarında bulunulması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı önemli birsağlık sorunu olan çocukluk çağı obezitesine dikkat çekmektir.