Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

• 1
• 1

• Yüksek Lisans TeziAçık Erişim2025/r/gumushane/21716
  Trabzon ili kırsal kesimlerinde beton kaplama yapımı tamamlanmış yolların dayanım ve çatlak oluşumları açısından araştırılması

  Fatma Lermioğlu

  Ülkemizde asfalt yollar gibi ciddi anlamda üretim fırsatı yakalayamamış olan beton yolların yapımı son zamanlarda kırsal kesimlerde bir miktar hız kazanmıştır. Bu gelişme de bizlere beton yolların özellikle zorlu Karadeniz iklimi ve coğrafyasında daha iyi anlaşılması için bir inceleme fırsatı sunmuştur. Beton yolların Karayolu ağına henüz istenilen şekilde katılım fırsatını yakalayamaması, beton yolların hem teknik açıdan, hem de sektörün beton yol kalite kontrol ağında gelişmesinde ve uzmanlaşması açısından geride kalmasına sebep olmaktadır. Bu çalışmada, Trabzon İlinde Rijit üst yapısı tamamlanmış ve üzerinden yaklaşık olarak 4-5 yıl geçmiş köy yollarından çalışma bölgeleri belirlenerek, çeşitli deneyler yapmak üzere karot numuneler alınmış, yollarda meydana gelen çatlak ve bozulmalar incelenerek yolların dayanım durumları araştırılmıştır. Yöntem olarak, yollardan 8'er adet karot numune alınmış, beton kaplama yapılan yolların ilk durumları, zamanla oluşan çatlak tipleri belirlenerek numuneler üzerinde yoğunluk tayini yapılmış, kapiler su emme değerlerine bakılmış, basınç dayanım deney sonuçları döküm sırasında alınan taze numune sonuçları ile kıyaslanmış ve yarmada çekme dayanım sonuçları da göz önünde bulundurularak güzergahlar hem kendi içlerinde değerlendirilmiş, hem de birbirleri ile karşılaştırılarak çatlakların durumları dahil edilmiş ve beton kaplamaların güncel durumları yorumlanmıştır. Bu çalışma, kırsal bölgelerde yapılan beton yol uygulamaların, normal bir beton yol uygulamasında karşılaşılabilecek malzeme, kalite, kontrol, bakım gibi teknik sorunlardan biraz daha farklı olarak çevresel değişkenlerden oldukça fazla etkilendiğini ortaya koymuştur. Özellikle değişken yol genişlikleri, bazı kesimlerde darlıklar, gerekli kesimlerde temel ve alt temel eksikliği, zemin suyu yönünden zengin olan bu coğrafyada drenaj hendeklerinin olmaması veya bakımının yapılmaması, ulaşım açısından alternatif yol olmaması, trafiğe erken maruz kalma riskini ortaya çıkarması gibi sorunların belli başlı sorunlar olduğu görülmüş, bu bölgede beton yolların en fazla kuruma büzülmesine maruz kaldığı tespit edilmiştir.

  RDL DOI10.71008/gumushane.thesis.2025.238indekslendi
  İncele
• MakaleAçık Erişim2025/r/gumushane/14064
  Long-term mechanical and physical behavior of rural concrete roads: A case study from Trabzon; [Kırsal beton yolların uzun vadeli mekanik ve fiziksel davranışı: Trabzon’dan bir vaka çalışması]

  Seferoğlu, Mehmet Tevfik; Lermioğlu, Fatma

  This study evaluates the long-term mechanical and physical performance of rural concrete pavements-defined as two-lane, unreinforced jointed plain concrete pavements constructed with a C25 mix design, an average slab thickness of 18–20 cm, serving low-to-moderate traffic volumes (<500 vehicles/day, <10% heavy vehicles), and built directly over compacted granular subgrade-using cylindrical core samples extracted from five neighborhoods in Trabzon, Türkiye: Çal, Gökçeler, Derecik, Çiğdemli, and Yolgören. Laboratory tests included compressive strength, splitting tensile strength, elastic modulus, capillary water absorption, and abrasion resistance. Yolgören exhibited the most severe deterioration, with a 34.84% loss in compressive strength, the lowest tensile strength, and the highest abrasion loss (0.088%), primarily attributed to poor drainage and heavy traffic. Derecik showed 22.18% strength loss and the lowest elastic modulus (14.9×103 MPa), likely due to weak subgrade and freeze-thaw cycles. Çal displayed moderate strength but had the highest capillarity coefficient and significant stiffness reduction (elastic modulus: 15.7×103 MPa), indicating high porosity and freeze-thaw damage. Çiğdemli performed best in surface durability, with the lowest abrasion loss (0.026%) and satisfactory elastic modulus. Gökçeler presented a rare case of strength gain (+0.85%) and retained acceptable stiffness, though minor surface wear (abrasion loss: 0.038%) was observed. These findings demonstrate that mix design alone does not guarantee long-term durability in rural pavements. Site-specific factors-such as curing effectiveness, drainage planning, subgrade preparation, and climate-must be considered in pavement design. A context-sensitive, performance-based approach is recommended for the sustainable development of rural road infrastructure.

  • 
  • 
  İncele