Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları

• 12
• 1
• 1

Araştırmacılar(4)

• Duran, Harun
• Koç, Bahadır
• Öztürk, Büşra
• Yılmaz, Coşkun

• MakaleAçık Erişim2025/r/gumushane/10596
  Exploring how cognitive-behavioral physical activity links ruminative thinking and mental wellbeing in sports high school adolescents

  Derelioglu, Mehmet; Vural, Mustafa; Çimen, Erkan; Saki, Unal; Yagiz Saracoglu, Yusuf; Karatas, Baykal; Saç, Ajlan; Yamaner, Emre; Halmatov, Medera; Yilmaz, Coskun

  Introduction: This study examined the associations among ruminative thinking style (RTS), subjective wellbeing (SWB), and cognitive-behavioral physical activity (CBPA) in a sample of 1,326 adolescents (aged 14-18) from sports high schools. Method: Using validated self-report measures, data were analyzed through bootstrapped mediation models. Results: RTS was negatively associated with SWB (beta = -0.1792, p < 0.001), while CBPA showed a partial mediating effect in this relationship (indirect beta = 0.0779, p < 0.001). Discussion: These results suggest that cognitive-behavioral orientations toward physical activity may buffer the negative impact of rumination on wellbeing. Consistent with cognitive-behavioral therapy (CBT) principles, CBPA could provide adolescents with self-regulatory strategies that support mental health. However, the cross-sectional and self-report design, as well as the focus on sports high school students, limit causal inference and generalizability. Future longitudinal and cross-cultural studies are needed to confirm these findings. Overall, the study provides preliminary evidence that CBPA-informed approaches may hold promise for promoting adolescents' mental wellbeing.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2025/r/gumushane/10508
  Taekwondo exercises for women improve quality of life, physical self-defence skills, and psychological resilience

  Yikilmaz, Ahmet; Yilmaz, Coskun; Çiçekli, Atif; Eryilmaz, Onder; Budak, Cemalettin; Uyar, Musa; Ceylan, Tulay; Güler, Ozkan; Sahin, Fatma Nese

  Background: The extant research on Taekwondo has focused primarily on the physiological effects of training, with limited interest in psychological resilience, self-defence and quality of life levels. The present study examined the effects of Taekwondo exercises on psychological resilience, self-defence and quality of life levels in healthy female subjects. Methods: The present study comprised 30 healthy, sedentary female subjects. The subjects were randomly divided into two groups: one group participated in Taekwondo training (TG), while the other group served as the control group (CG). The sample sizes for both the TG and CG groups were 15. The TT group underwent conventional Taekwondo instruction, while the CG group maintained their habitual routine and refrained from sporting pursuits. The Brief Psychological Resilience Scale, the Physical Self-Defence Scale for Women, and the SF-12 Quality of Life Scale were administered before and after the six-week training period. Results: The 6-week Taekwondo training programme led to significant improvements in both physical health (PH) (p = 0.049) and mental health (MH) (p < 0.01) scores in female participants. It did not produce a significant change in psychological resilience (PR) scores (p > 0.05). It produced significant improvements in self-defence against simple physical attacks (SP) (p = 0.004) and self-defence against dangerous physical attacks (DP) (p = 0.041) scores. Conclusion: The positive effects of Taekwondo training on psychological resilience, physical self-defence and quality of life levels have been demonstrated in healthy female subjects. This study provides valuable insights into the impact of Taekwondo exercises on psychological resilience, physical self-defence and quality of life levels. The findings of this study can guide future intervention and programme design in the context of sports psychology.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2025/r/gumushane/10506
  Short-term resistance training enhances functional and physiological markers in older women: implications for biomechanical and health interventions in aging

  Uçar, Mine Akkus; Yilmaz, Coskun; Soylu, Hakan Huseyin; Sariakçali, Baris; Budak, Cemalettin; Kavuran, Korhan; Durmusoglu, Mehmet Vakif; Ceylan, Levent

  Background: The impact of resistance training extends beyond the enhancement of muscle strength, encompassing improvements in physical performance, postural stability, and overall functional capacity. This study aimed to investigate the effects of a 4-week resistance training program on functional capacity, respiratory muscle strength, diaphragm thickness, and liver density in healthy older women. Methods: The study included 30 healthy women aged 60-80 years and was designed as a randomized controlled experimental trial. Participants were randomly assigned to a resistance training (RT) group or a control (CON) group. Each participant attended the laboratory on three occasions: during the initial visit, the study procedures were explained; the second visit involved baseline assessments (6MWT, diaphragm thickness and liver fat via ultrasound, and respiratory muscle strength); and final measurements were conducted after the 4-week training programme during the third visit. Results: When pre- and post-training measurements were compared, the resistance training (RT) group demonstrated a significantly greater improvement (8.02%) in the Six-Minute Walk Test (6MWT) distance compared to the control group (p < 0.001). In terms of diaphragm thickness (DT), the RT group showed a 16.66% increase, whereas the control group exhibited a 1.13% decrease (p < 0.001). Maximal inspiratory pressure (MIP) increased by 12.30% in the RT group, while it decreased by 7.25% in the control group, indicating a 19.55% greater improvement in the RT group (p < 0.001). Regarding maximal expiratory pressure (MEP), a significant improvement of 21.48% was observed in the RT group, whereas a 0.75% decrease was recorded in the control group, resulting in a 22.23% greater enhancement in the RT group (p < 0.001). Finally, liver density (LD) increased by 12.30% in the RT group, while it decreased by 7.25% in the control group (p < 0.001). Conclusion: As a result of resistance training, greater improvement was observed in functional capacity, respiratory muscle strength, diaphragm thickness and liver density in the training group compared to the control group.

  İncele
• MakaleYalnız künye2025/r/gumushane/19701
  Spor bilimleri öğrencilerinin bilimsel araştırmaya yönelik tutumlarının eleştirel düşünme becerileri üzerine etkisinin incelenmesi

  Yılmaz, Coşkun; Yıldırım, Hatice Nur; Şahin, Oktay

  Bu araştırmanın amacı, spor bilimleri alanında öğrenim gören öğrencilerin bilimsel araştırmaya yönelik tutumlarının, eleştirel düşünme becerileri üzerine etkisinin bazı sosyo-demografik özellikler açısından incelemektir. Araştırma, tarama modelinde olup ilişkisel tarama yöntemi kapsamında değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2023-2024 eğitim/öğretim döneminde Erciyes Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 452 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilere bilimsel araştırmaya yönelik tutum ölçeği ve eleştirel düşünme becerileri ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2023-2024 Eğitim-Öğretim yılında Erciyes Üniversitesi Spor Bilimleri alanında öğrenim gören, kolayda örnekleme yöntemiyle seçilmiş 225 erkek ve 227 kadın olmak üzere toplam 452 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın bulgularına göre spor bilimleri alanı öğrencilerinin eleştirel düşünmenin, bilimsel araştırmaya yönelik olumlu tutumlarla ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Araştırmalara yönelik olumlu tutum alt boyut skorunda”, “Bölüme göre” istatistik olarak anlamlı bir farklılık gözlenmiştir (p=0,049). Çalışmada eleştirel düşünme becerilerinin bilimsel araştırmaya yönelik tutumun %25,2 sini açıkladığı tespit edilmiştir. Ayrıca araştırmalara yönelik olumlu tutumu ise %27, ise % yönelik olumlu tutumu ise %30,2 oranında açıkladığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerinin artmasıyla bilimsel araştırmaya yönelik tutum düzeylerinde olumlu yönde arttığı belirlenmiştir. Bu sonuçlar, eleştirel düşünme becerisinin bilimsel araştırmaya yönelik tutum üzerindeki optimizasyonundaki kritik rolünün altını çizmektedir. Eleştirel düşünme becerisinin artması ile bilimsel araştırmaya yönelik olumlu tutumlarda gözlenen iyileşmeler alana değerli bir katkı sağladığını göstermektedir.  

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2025/r/gumushane/19632
  Profesyonel Doğal Vücut Geliştiricilerinden Diyafram Kalınlığının 1RM Kuvvetine Etkisi

  Yılmaz, Coşkun; Kavuran, Korhan; Çelikel, Baha Engin; Soylu, Hakan Hüseyin; Demir, Alper; Sezer, Süreyya Yonca

  Profesyonel doğal vücut geliştirmeciler üzerinde yapılan çalışmalarda farklı antrenman yüklerinin performans üzerindeki olumlu etkileri iyi bilinmesine rağmen, diyafram kas kalınlığının 1RM kuvvetini nasıl etkilendiği belirsizdir. Çalışmanın amacı, diyafram kas kalınlığının profesyonel doğal vücut geliştiricilerde tek tekrar maksimal kuvveti (1RM) ile ilişkisinin incelenmesidir. Çalışmaya ulusal ve uluslararası yarışmalara katılmış aktif spor yapan 15 profesyonel doğal vücut geliştirici dâhil edilmiştir. Deneklerden solunum fonksiyon testleri, 1RM ve diyafram kas kalınlık ölçümleri alınmıştır. Elde edilen verilerin analizleri SPSS 25 istatistik paket programı ile hesaplanmıştır. Çalışmada 1RM değeri ile FVC, FEV1 ve PEFmax parametreleri ile pozitif anlamlı yüksek ilişki olduğu tespit edildi. FEV1/FVC oranı ile negatif düşük düzeyde bir ilişki tespit edildi. 1RM ile dinlenme, ekspirasyon ve inspirasyon evrelerinde diyafram kas kalınlığı ile pozitif orta düzeyde bir ilişki tespit edildi. Sonuç olarak, bu çalışma, diyafram kas kalınlığının vücut geliştirme antrenmanlarında 1RM performansı ile ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle, diyafram kasının sadece solunumu destekleyen bir kas olarak değil, aynı zamanda intra-abdominal basıncı optimize ederek güç üretimine katkı sağlayan bir kas olarak da değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2025/r/gumushane/14120
  Effects of inspiratory muscle training on 1RM performance and body composition in professional natural bodybuilders

  Çelikel, Baha Engin; Yılmaz, Coşkun; Demir, Alper; Sezer, Süreyya Yonca; Ceylan, Levent; Ceylan, Tülay; Tan, Çetin

  Background: The effect of inspiratory muscle training on upper limbs One Rep Maximum (1RM) in professional natural bodybuilders is still unclear. Our aim of this study is to investigate the effects of a 6 weeks inspiratory muscle training on 1RM results. Methods: This study included 14 athletes, that had participated in international bodybuilding competitions. Each athlete had been training for minimum of 5 years and at least 5 h per week. The participants were randomly divided into two groups: inspiratory muscle training (IMT) and control (CON) groups. The IMT group and CON group consisted of seven subjects. While the control group continued with the normal training regime, the IMT group additionally performed inspiratory muscle training with the resistance setting of the PowerBreathe® Classic device set to 40% of the participant’s MIP. Prior to and during the 6-week training period, the bench press 1 RM, anthropometry, pulmonary function tests, and maximal inspiratory (MIP) and expiratory (MEP) pressure measurements were obtained. A nutrition protocol developed by a qualified dietician was implemented for each athlete. Results: The mean maximal strength of the respiratory muscle training group changed by 14.39%, whereas that of the control group changed by 9.43% (p = 0.012). The changes in the mean FVC (p = 0.000), FEV1 (p = 0.001), PEF (p = 0.064), MIP (p = 0.001), and maximal expiratory pressure (p = 0.017) were greater in the IMT group. The mean circumferences of the shoulder (p = 0.004), chest (p = 0.008), arm (p = 0.004), and neck (p = 0.003) improved more in the IMT group than in the CON group. A reduction in abdominal measurement was observed in the IMT group (p = 0.039), whereas no notable discrepancy was identified in body fat percentage (p = 0.295). Conclusion: In conclusion we identified that the addition of progressive loading inspiratory muscle training for competition preparation programs in professional natural bodybuilders will further improve their respiratory function, respiratory muscle strength, maximal strength, and muscle development. This research provides valuable insights into how IMT influences bodybuilding training outcomes, potentially guiding future interventions and program designs to better support strength development and body composition in bodybuilding training contexts.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2024/r/gumushane/20042
  Amatör futbolcularda özgüven düzeyinin psikolojik kırılganlığa etkisi

  Bostancı, Özgür; Yılmaz, Coşkun

  Bu çalışmanın amacı amatör futbolcuların oynadığı pozisyonlara göre özgüven düzeyi ve psikolojik kırılganlığının değerlendirilmesiydi. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanıldı. Veri toplama aracı olarak Sinclair ve Wallston (1999) tarafından geliştirilen 6 maddeden oluşan psikolojik kırılganlık ölçeği ve Akın (2011) tarafında geliştirilen 33 maddeden oluşan özgüven ölçekleri uygulandı. Çalışmada verilerin analizi SPSS 21.0 istatistik paket programında hesaplandı. İkili grupların analizinde T testi, ikiden fazla gruplar da ise One-way ANOVA testi uygulandı. Ölçekler arasındaki ilişkiyi tahmin etmek için regresyon analizi yapıldı. Elde edilen bulgular incelendiğinde, futbolcunun oynadığı pozisyonlara göre psikolojik kırılganlık düzeylerine etkisi görülmezken, iç özgüven (p=0,064), dış özgüven düzeylerine (p=0,002) ve özgüven toplam puanlarına (p=0,019) etkisinin olduğu görüldü. Psikolojik kırılganlıkta alınan puanların özgüven ölçeğine göre oluşturulan regresyon modelinde kaleci (F(2-29)=3,60, R2=.199, p=.040) ve forvet (F(2-22)=6,674, R2=.378, p=.005) oyuncularında anlamlı, diğer mevkilerde ise anlamlı olmadığı tespit edildi. Sonuç olarak, amatör futbolcularda mevkiinin psikolojik kırılganlık düzeylerini etkilemediği, özgüven düzeylerini etkilediği bulundu. Psikolojik kırılganlığın kaleci ve forvetlerin özgüven düzeylerini etkilediği görülürken, diğer mevkileri etkilemediği görüldü.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2024/r/gumushane/20007
  Kadınlarda step-aerobik egzersizlerinin yaşam kalitesi, hayat sevgisi ve ruh sağlığının sürekliliğine etkisi

  Yazici, Mehmet; Yılmaz, Coşkun; Özatman, Savaş

  Bu çalışmanın amacı kadınlarda step-aerobik egzersizlerinin yaşam kalitesi, hayat sevgisi ve ruh sağlığının sürekliliğine etkisinin incelenmesidir. Çalışmanın örneklem grubunu Gümüşhane Üniversitesinde eğitim gören 50 kadın (Egzersiz n:25, Kontrol n:25) oluşturmuştur. Çalışma programında katılımcılar 8 hafta boyunca, haftada 3 gün, günde 60 dakikalık step-aerobik egzersizine katılmıştır. Çalışmamızda kişisel bilgi formu, Yaşam kalitesi ölçeği, Sporcu ruh sağlığı sürekliliği-kısa formu ve son olarak ise Hayat sevgisi ölçeği kullanılmıştır. Çalışmamıza katılan kadın katılımcıların 6 haftalık step aerobik antrenmanlarının egzersiz grubunun yaşam kalitesinde fiziksel ve zihinsel puan değerlerine etkisi olurken, Kontrol grubunda sadece zihinsel puana negatif yönde etkisi görülmüştür. Sporcu ruh sağlığı sürekliliği alt boyutlarının egzersiz grubunda iyileştirirken, kontrol grubunda ise negatif şekilde etkilediği tespit edilmiştir. Hayat sevgi alt boyutlarını da ise egzersiz grubunda tüm alt boyutlarda artışların, kontrol grubunda ise tüm alt boyutlarda düşüşler olduğu tespit edilmiştir. Yaşam kalitesinin hayat sevgisi düzeyindeki değişimin %33,8 gibi önemli bir kısmını açıkladığı görülmektedir. Yaşam kalitesinin sporcu ruh sağlığı sürekliliğindeki değişimin %28,5 gibi önemli bir kısmını açıkladığı görülmektedir. Hayat sevgisinin sporcu ruh sağlığı sürekliliğindeki değişimin %40,7 gibi önemli bir kısmını açıkladığı görülmektedir. Sonuç olarak 8 haftalık step-aerobik egzersizlerinin kadın öğrencilerde yaşam kalitesi, ruh sağlığının sürekliliği ve hayat sevgilerini artırdığı tespit edilmiştir.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2024/r/gumushane/19968
  Investigation of the Relationship Between Kinesiophobia and Pain, Quality of Life and Physical Functions in Osteoarthritis Patients

  Yılmaz, Coşkun; Altinayak, Harun; Karatekin, Yavuz Selim; Genç, Ahmet Serhat; Akdemir, Enes; Anıl, Berna; Korkmaz, Esra

  Aim: Osteoarthritis (OA) is a chronic, degenerative joint disease that is characterised by joint pain and stiffness. The development of kinesiophobia is common in OA patients, especially related to pain and loss of function. The aim of our study was to determine the relationship between kinesiophobia and pain, quality of life and physical functions in patients with knee OA. Material and Method: A total of 60 patients (30 females and 30 males, aged 40-65 years) diagnosed with Kellgren-Lawrence (KL) grade 2 and 3 OA participated in this cross-sectional study. Tampa Scale for Kinesiophobia (TSK), Short Form Health Survey (SF-12), Visual Analogue Scale (VAS), Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score Physical Function Short Form (KOOS-PS), Oxford Knee Score (OKS), Lower Extremity Functional Scale (LEFS), Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC), Berg Balance Scale (BBS) scales and Timed Up and Go (TUG), 6-Minute Walking Test (6MWT), The Five Repetition Sit to Stand Test (5STS) and Stair-Climbing Test (SCT) functional tests were performed. Results: A statistically significant difference was observed between the male and female groups in all scales and functional test results, with the exception of TSK (p<0.05). A positive correlation was found between kinesiophobia and SCT in the female group, while a negative correlation was found between TUG and SF-12 PCS in the male group (p<0.05). Conclusion: The findings indicated that, in general, kinesiophobia was not significantly correlated with pain, knee score, balance, quality of life and functional tests in male and female OA patients. However, some scales and tests showed positive and negative correlations with kinesiophobia in both groups, although limited.

  • 
  İncele
• MakaleAçık Erişim2023/r/gumushane/20396
  Dar Alan Oyunlarının Genç Futbolcularda Teknik Beceri ve Fiziksel Özelliklere Etkisi (Filistin Örneği)

  Bostancı, Özgür; Yılmaz, Coşkun; Sabah, Diya Mohammed Jamil

  Çalışmamızın amacı genç futbolcularda (U14) dar alan oyunlarının teknik beceri ve fiziksel özelliklerin gelişimine etkisi var mı? (Filistin örneği) sorusunun incelenmesidir. Filistin’in Batı Şeria eyaletine bağlı Kültürel Tulkarem Spor Kulübünde alt yapı sporcularının oluşturduğu 40 erkek futbolcu (20 denek ve 20 kontrol grubu) katılmıştır. Çalışmaya katılan futbolculardan 8 hafta boyunca 30x42 mt’lik saha ölçülerine sahip 5x5 dar alan oyunları oynatılmıştır. Antrenman öncesi ve 8 hafta sonrası teknik ve fiziksel ölçümler alınmıştır. Araştırmada toplanan veriler SPSS 22.0 V istatistik programında analizleri hesaplanmıştır. Verilere öncelikle normallik varsayımı için Shapiro-Wilk testi uygulanmış ve normal dağılım gösteren verilere grupların ön-son test farklılıkları için Paired Sample T testi kullanılmıştır. Analiz sonucunda çalışmaya katılan futbolcuların dar alan oyunları (8 haftalık) önce ve sonrası fiziksel parametre farklarının karşılaştırılmasında, zikzak testi, t çeviklik testi, otur eriş testi, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, yoyo mesafe ve MaxVO2 parametrelerinde denek grubunun kontrol grubunda daha yüksek artışların olduğu ve dar alan oyunlarının fiziksel ölçüm parametrelerine etkisinin olduğu görülmüştür. Çalışmaya katılan futbolcuların teknik test sonuçlarının karşılaştırılmasında ise, kafa ile top saydırma ve teknik puan hariç diğer ölçümlerde anlamlı artış hesaplanmıştır. Denek grubundaki artışın kontrol grubunda daha fazla olduğu hesaplanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak, genç futbolcularda dar alan oyunlarının fiziksel özellik ve teknik becerilerin gelişmesine katkısı görülmüştür.

  • 
  İncele